DE SCHREEUW VAN DE APENMEEUW 1.7 - Jelle Eijzenga Fysiotherapie

DE SCHREEUW VAN DE APENMEEUW 1.7

Door Ellen Eijzenga

dec 06

HOE MIS IK EEN KANS!!!

Vrijdagavond moest onze trotse koploper ‘De apenmeeuwen’ een wedstrijd spelen tegen de ‘Miedema’s’. Een blik op het speelveld leerde ons dat er ook bij de tegenstander twee Berlikumers actief waren. Op het einde van de wedstrijd stond er een keurige 9-1 overwinning op het scorebord, niets aan de hand dus.

Maar waarom dan zo’n titel boven een verslag, terwijl er een eclatante 9-1 overwinning werd geboekt? Eenvoudigweg om de simpele reden dat er met name in de eerste helft meer kansen werden gemist dan er werden verzilverd. Hoe is het mogelijk dat de meest simpele kansen, zoals op twee meter voor een leeg doel de bal in het net schieten, werden gemist? Er lagen heel wat uit het hoofd getrokken haren in de doelmond van de tegenstander, om nog maar te zwijgen van de tribune, waar nog steeds veel fans aanwezig waren, ondanks het late tijdstip.

Dat de ruststand uiteindelijk 1-1 was, was dan ook vooral nog te danken aan onze prima stand- in keeper Remco Dijkstra voor de geblesseerde Dirk Boomsma. Na 5 minuten in de tweede helft ging dan toch even het gas op de plank, en binnen 5 minuten werd het zomaar 5-1. Daarmee was de tegenstander dan wel genekt. Vervolgens konden onze mannen weer rustig doorgaan met het missen van kansen. En uiteraard was er natuurlijk de inmiddels bekende en terechte gele kaart, ditmaal weer eens voor André. Hij was even vergeten dat hij in de zaal voetbalde. Een meesterlijke sliding werd door hemzelf wel op waarde geschat, maar door de scheidsrechter dan weer niet. Hij mocht twee minuten op de strafbank (in dit geval de reservebank van de tegenstander) nagenieten van deze op zich toch fantastische actie.

Het waren toch weer enige hoogtepunten uit deze wedstrijd. De 9 kansen die wel werden benut, waren overigens prima uitgespeelde kansen.
Een lust voor de fijnproever van het zaalvoetbal.