HET RELAAS VAN DE AAS 3.14 LEEUWARDER ZWALUWEN A1– SC BERLIKUM A1 (18 MAART 2017) - Jelle Eijzenga Fysiotherapie

HET RELAAS VAN DE AAS 3.14 LEEUWARDER ZWALUWEN A1– SC BERLIKUM A1 (18 MAART 2017)

Door Ellen Eijzenga

mrt 19
Ik zie ik zie

IK ZIE, IK ZIE………….

Wie heeft het vroeger als kind niet gespeeld; het spelletje, ik zie ,ik zie, wat jij niet ziet…. ! De wedstrijd van onze mannen tegen De Zwaluwen was er zo’n typisch voorbeeld van, waarbij de arbitrage de hoofdrol speelde.

Het verhaal begon in de eerste helft toen Ruben een corner mocht nemen. De bal vloog vanaf de cornervlag, met een sierlijke boog, al of niet nog heel licht getoucheerd door de blonde kruin van Roel Pieter, in de goal.

Jammer genoeg liet de doellijntechnologie ons even in de steek, maar met het blote oog was te zien dat de bal ongeveer een halve meter over de doellijn was, toen hij weer het veld in werd getrapt. Volgens de scheidsrechter een zuivere goal, maar de zwaluwer assistent meende te zien dat de bal toch duidelijk voor de doellijn was gestopt. Na enige discussie besloot de scheidsrechter op zijn eigen advies en zicht af te gaan, en keurde de goal goed, en er kwam een andere zwaluwer assistent.

Een tweede doelpunt van Ruben bracht de ruststand van 0-2 op het scorebord. Toen in het begin van de tweede helft Ruben na een fraaie solo de 0-3 aan liet tekenen, leek er niets aan de hand. Tot het spelletje ik zie, ik zie…. Nu ook door de scheidsrechter werd gespeeld. We weten nog steeds niet of het duwen, hands of een elleboogstoot was, maar de bal ging toch bij Zwaluwen op de stip. De bal werd onberispelijk ingeschoten. Wat volgde was een chaotische tweede helft, waarbij Zwaluwen de druk opvoerde en bij Berlikum het spelletje, vrouw en kinderen eerst werd gespeeld. De 2-3 kon dan ook niet uitblijven.

Ook de 3-3 hing in de lucht tot Remco opeens geheel alleen op de keeper af kon gaan. Remco omspeelde de keeper keurig en werd toen geblokt door de keeper. De scheidrechter keek even of er nog voordeel was, maar de bal hobbelde over de achterlijn. De vraag was dus alleen; was de overtreding binnen of buiten de zestien. Dat er een rode kaart zou volgen was volstrekt duidelijk, maar…. Als je door laat spelen hoef je ook geen moeilijke beslissingen te nemen. Geen penalty en geen rode kaart.

Er ontstond nog een moeilijke laatste 5 minuten, met overdadige blessuretijd. Maar wij hebben altijd nog Rico. Rico is zo’n typische speler, die vanuit het niets zomaar hele mooie dingen voor zijn elftal kan doen. In de blessuretijd schoot hij met rechts (zijn chocoladebeen) de bal onberispelijk in de verre rechter hoek. 2-4 en dus weer drie punten erbij.

Staan we opeens ongeslagen bovenaan in de derde periode. Volgende week de thuiswedstrijd tegen hekkensluiter Harlingen. Gaan we toch weer voorzichtig omhoogkijken en dromen van een mooi competitie einde!